My god, t’is al zover… meer dan een maand niets van mij laten horen. Shame on me!
Bijgevolg dat jullie een update verdienen van de zaak. Niet dat er zoveel te melden valt, maar dit zijn zowat de hoogtepunten
ik werk nog steeds bij testas
ik ben sinds vorige week de trotse eigenaar van een fitness-abonnement. nu alleen nog eens gaan, en we zijn op de goede weg naar een healthy life
Mijn haar is geknipt (als in: er is echt wel veel af)
Der zijn terugkom-cm-feestjes geweest: schrale, dikke,vette party
Ik volg tegenwoordig avondschool frans, samen met 5 übersympathieke dames.
Maar het meest schokkende van de afgelopen maand: De Koen-mobiel heeft het begeven. Rest in peace, oh mijn aftandse Mitsubishi colt uit het wonderlijke jaar ‘91. Net voor zijn 17de verjaardag besloot mijn koppeling om het op te geven, en dat in het midden van de baan, meerbepaald het ‘rond punt van wommelgem’. Moraal van het verhaal was dat het veel te veel zou kosten om binnen een half jaartje toch niet door de keuring te geraken. Met spijt in het hart geef ik hem op.
Maar vervanging is onderweg: binnenkort is deze mens de eigenaar van een nieuwe generatie Koen-mobiel: Een Ford Fiesta uit 2001. In het Zilvergrijs.
Zo ziet hij er ongeveer uit. Binnenkort te bewonderen op de internationale wegen, met mij aan het stuur
Het ondenkbare is gebeurd: België heeft een medaille te pakken. Olivia Borlée, Hanna Mariën, Elodie Ouedraogo en Kim Gevaert hebben op de 4×100 meter een zilveren medaille behaald. België staat op zijn kop, en onze eer is toch weer een beetje gered.
En uiteindelijk mogen we niet klagen over de prestaties van onze atleten. Ze hebben wel geen edelmetaal mee, maar zijn toch een paar keer 4de geworden (als mijn informatie klopt tenminste). Zelfs de rode duivels deden het goed met hun 4de plaats. Als ze die lijn nu zouden kunnen doortrekken op de komende ek-wk-toestanden zitten we goed.
Even tijd voor een emo-bui. Morgen, 2 augustus is het officieel mijn laatste werkdag “oep den Hooidonk”. Na 6 jaar en 2 weken van weekend- en vakantiewerk is het gedaan. Ooit begonnen in de keuken en het restaurant, maar het laatste jaar multifuncitoneel inzetbaar: Keuken, restaurant, bar en nachtwaak. Zelfs de ontwikkeling van hunne site staat op mijn palmares.
En nu is dat hoofdstuk bijna voorbij. Fini. Over and out.
t’Gaat vreemd doen. Niet meer last-minute gebeld worden om in te springen of van shift te wisselen. Geen borden meer ronddragen, geen afwas, geen pinten meer tappen en 47 pannekoeken tegelijk opwarmen. Niet meer op zoek gaan naar het spook van den Hooidonk dat ’s nachts door de gangen dwaalt. Sayonara feestcomité… Bizar.
Uiteindelijk ben ik daar een gevestigde waarde geworden. ‘Nen ancien’ zoals ze dat ook wel eens noemen. Want er is in die zes jaar toch wel wat volk gekomen en gegaan.
Maar goed, aan alle mooie liedjes komt een einde. En kheb heel wat dagen en uren op den Hooidonk gesleten, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb. Maar het is tijd voor het nieuwe hoofdstuk in het leven van ons Koentje: gaan werken. Bedankt lieve collega’s, en tot gauw!
Eigenlijk feitenlijk zou deze mens in zijn nest moeten liggen. Want eigenlijk feitenlijk begint deze mens binnen een paar uur aan zijn marathon der goede doelen.
Plan 1 is om op te staan rond een uur of 8 (en dat in de vakantie). Vervolgens moet meneer richting Antwerpen om daar op ‘t verbond nen hoop rommel in verband met zijn kamp op te halen. Dan maken dat ik terug thuis ben, kwestie van met de zus naar de winkel te gaan om nog een Grootmoeder-verjaardags-kado te gaan kopen. Tussenin nog een samenkomst met mijn bijna ex-co-jeugdraadvoorzitster, het laatste advies tekenen voor we er officieel vanaf zijn.
Enfin, tegen dan is het middag, of de middag al gepasseerd, en moet ik terug in Antwerpen staan voor een afspraak met de hele moniploeg (als in 1 persoon) voor hetzelfde kamp als waar ik smorgens rommel voor ga halen. Dan nog langs Manpower passeren om m’n contract te tekenen, om dan s’avonds in volle glorie nog een acte de prescence te doen op het verjaardagsfeest van iemand.
Enfin, veel gezever, weinig nut. Het komt er gewoon op neer dat ik morgen (of toch binnen een paar uur) een volledige dag onderweg ben voor het goede doel: verjaardagen, kampen en het toekomstige werk. Zeg nu nog dat ik mijn plekje in de hemel niet zou verdienen!
Over komkommertijden gesproken. Alles moet tegenwoordig het nieuws halen: Van regen tot zon, het zal altijd het hoofdpunt van de dag zijn. Nu ja, het is eens wat anders dan de ondertussen al meer dan een jaar durende regeringscrisis.
Niets van dit alles in deze post, want op de voorpagina van Het Laatste Nieuws stond dat zowel Mars als Snickers 3 gram minder gaan wegen, maar toch even veel blijven kosten. Het lef! Liefhebbers van chocolade met caramel en een koekje (met eventueel nootjes) aller landen: verenigt u! En trek ten strijde tegen de vermindering van de snoep!
Ok, toegegeven: het is een oude besparingstruc: de prijs blijft hetzelfde, alleen de hoeveelheid gaat naar beneden. Ze deden het met sigaretten, volgens Caren Meynen op Radio Donna deden ze het ook al met La Vache Qui Rit-jes en de Coca-cola, en nu is het de beurt aan de Marsen en de Snickers. Toch is niet alles in neerwaartse spiraal, want diezelfde Caren Meynen wist ook te vertellen dat de pingpongballetjes 2 mm groter geworden zijn en nog steeds even veel kosten. Wat een geruststelling!
Point beïng: ik had vandaag veel te veel tijd, waardoor ik dus elk minuscuul artikel in de krant gelezen heb. En er staat wat zever in tegenwoordig. De grootte van de Mars voorop. Ik hoop in ieder geval op betere nieuwstijden.
En jawel, we zijn vertrokken. Het eerste blogbericht is een feit. Nu dit alleen nog volhouden, want mezelf kennende is dat niet echt evident. ‘Cause that’s me: ik begin wel aan een aantal dingen, maar uiteindelijk blijft de vraag of ik het allemaal blijf volkrabbelen. Noem me gerust de mens van de onvolledige verhalen.
Deze mens gaat binnenkort zijn eerste werk tegemoet. Maar voor het zover is zal er eerst nog een short vacation komen. Onder het motto: ‘t kan misschien de laatste keer zijn dat ik er zo van kan genieten.
Eigenlijk feitenlijk zou deze mens in zijn nest moeten liggen. Want eigenlijk feitenlijk begint deze mens binnen een paar uur aan zijn marathon der goede doelen.