Donderdagochtend. 6 uur ‘s morgens. Nadat ik Anneke een half uur vroeger uit haar eigen bed geschopt heb, sta ik op om een douche te nemen. De laatste voor de komende 4 dagen. Na de douche de auto inladen.
6u45: start de wagen
7u joke opgepikt, john en lars opgepikt, onderweg naar… Rock Werchter!
Na heel de omgeving van Werchter te doorkruisen, parking te vinden aan de kleiduifschietclub van Rotselaar (hoera voor pinten aan 1 euro 60), een hoop bagage te versleuren en tenten op te zetten: relaxen met een pintje, bellen met de collega’s om ze jaloers te maken dat ge rustig met een pintje in de zon zit en zij hard aan het werken zijn… en de wei op.
Een verslag van groep per groep laat ik volledig over aan de “gespecialiseerde vakpers”. Hoewel: 75 procent kans dat ze afbreken wat goed was, en ophemelen wat op niets trok.
Vier dagen lang hebben we aan het verkondigen geweest dat we frontrow bij de Black Eyed Peas gingen staan, om dan “Fergie!!!” te roepen, gewoon omdat het kan. Maar om daar te geraken moesten we eerst Iron Maiden overleven. En de bijhorende Moshpit. De vriendelijkste Moshpit ooit. Als iemand viel werd die direct opgeraapt, anderen werden tegengehouden zodat ze er niet opsprongen, groot-klein-man-vrouw-jong-oud-… Iedereen zat erin. En wij maar “happen” naar vanvoor. Happen, u leest het goed. Waarom happen? Inside joke. Niet aanwezig, niet weten. Of toch niet via de blog.
Point of it all: Lars vangt een plectrum van Iron Maiden, en we stonden op rij 1. FERGIE!!!!!!!!!!!!!!!!!!